Onderhandelingen voor een sterke nieuwe cao MITT

Op 1 november 2026 loopt de huidige cao MITT af. Dat betekent dat werkgevers en werknemers met elkaar om tafel gaan, om nieuwe afspraken te maken. We maken afspraken over werkgelegenheid, arbeidsvoorwaarden en sociale zekerheid. Deze afspraken leggen we vast in een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst. De cao MITT geldt voor iedereen die in de mode, interieur, tapijt of textielsector werkt.

Zo halen we het net op
We vinden het belangrijk om jullie actief te betrekken bij het cao-proces. Daarom stemmen we af met de werkgroep Sociale Zaken en verstuurden we recent een ledenenquête. Zo kunnen leden meepraten over wat zij belangrijk vinden in de nieuwe cao. Hieronder lees je wat we bespraken in de bijeenkomst van de werkgroep Sociale Zaken van afgelopen week.

Op maandag 18 mei is er weer een reguliere werkgroep Sociale Zaken, daarin praten we de leden bij en bespreken we het mandaat voor de komende cao-onderhandelingen. Wil je bij de werkgroep van 18 mei aansluiten? Stuur dan een e-mail naar Anuschka Jonkers-Stumpf (jonkers-stumpf@modint.nl).

Dit staat de komende tijd op het programma
Met jullie input, via de bijeenkomsten en de ledenenquête die we onlangs uitstuurden, komen we tot een voorstel voor een mandaat dat uiteindelijk door het bestuur van Modint wordt vastgesteld. Dit mandaat geeft aan binnen welke grenzen er onderhandeld kan worden. Daarna starten in juni de cao-onderhandelingen met de vakbonden. Als alles goed gaat komen we voor het einde van de looptijd van de huidige cao, tot nieuwe cao-afspraken. 

Via onze website en nieuwsbrief houden we jullie op de hoogte van de cao-onderhandelingen.

—

Werkgroep sociale zaken
Op donderdagmiddag 7 mei 2026 vond een bijzondere bijeenkomst van de werkgroep Sociale Zaken plaats. Een overleg buiten de reguliere bijeenkomsten, waarvoor 20 deelnemers persoonlijk werden uitgenodigd. Niet alleen leden, maar ook drie bestuurders van de vakbonden. Met de bijeenkomst keken we niet naar de komende cao-onderhandelingen, maar verder vooruit. Dat werd gedaan aan de hand van vier stellingen, die waren geformuleerd om te komen tot een goede, open dialoog.

De bijeenkomst werd geopend door Chris van Bokkum, directeur a.i. bij Modint. Die opende de bijeenkomst direct met een stevige stelling: ‘De klassieke sector cao in de textiel en mode is niet langer voldoende om de sector toekomstbestendig te houden; zonder fundamentele modernisering verliezen cao’s hun strategische meerwaarde.’ De deelnemers waren gelijk bij de les, want is bij een hedendaagse cao eigenlijk nog wel sprake tegenovergestelde belangen? Moeten we in een cao niet veel meer basisafspraken maken en bedrijven de ruimte geven om met hun werknemers aanvullende afspraken te maken? En wat is eigenlijk de rol van de cao-partijen versus die van de brancheorganisatie? Genoeg onderwerpen om een hele middag mee te vullen.

Wie vakbonden uitnodigt voor een bijeenkomst kan uiteraard ook op een stelling vanuit hen rekenen. Dat nam Paul van Boxtel van FNV graag voor zijn rekening. De stelling kon niet anders luiden dan dat een cao alleen waardevol is, als aan beide kanten van de cao-tafel sterke onderhandelingspartijen zitten. Met andere woorden, de MITT kan niet zonder sterke vakorganisaties die opkomen voor de belangen van de werknemers én de sector. Het is aan werkgevers om dat te faciliteren. In het gesprek kwam onder andere naar voren dat werknemers de vrijheid moeten hebben om lid van een vakorganisatie te zijn, maar ook vraagstukken als individualisering en het effect van welvaart op de bereidheid om lid te worden.

Niek Jaarsma van Interface nam het stokje over met een stelling die voortborduurde op de laatste cao-onderhandelingen. Het onderwerp verzuim is een lastig onderwerp. Niet aan de kant van preventie want daar vinden werkgevers én werknemers elkaar snel. Maar, zo was de stelling: In de cao MITT is er op dit moment onevenredig veel aandacht voor arbeidsongeschiktheid. De focus moet moeten liggen op investeren in werkenden. Met de stelling werd zichtbaar gemaakt hoe goed het in Nederland geregeld is en voor de MITT geldt dat ze het nog beter regelen dan landelijk is afgesproken. Wat win je ermee door dit aan te passen of is het juist beter om deze afspraken ongewijzigd te laten? Het onderwerp werd vanuit verschillende invalshoeken benaderd. Doen we het Nederland te goed met onze afspraken of moeten we juist trots zijn op de afspraken die we hierover gemaakt hebben? En wat winnen we eigenlijk met het aanpassen van de bestaande afspraken?

Marieke Kuper van Modint sloot met de laatste stelling af. Als we serieus werk willen maken van een toekomstbestendige sector, dan moeten we durven verschuiven naar een skills-based benadering. Dat betekent: niet wat je functie is moet centraal staan, maar wat je kunt en hoe je je ontwikkelt. De stelling luidde dan ook: cao’s die blijven focussen op functies en diploma’s in plaats van skills, houden werknemers gevangen in verouderde loopbaanpaden en maken onze sector minder wendbaar. Opvallend was dat veel werkgevers de focus al verlegd hebben naar skills. Op het terrein van het functiehandboek van de sector valt duidelijk nog een wereld te winnen.

We kijken terug naar een geslaagde bijeenkomst, waarin met respect voor elkaars meningen van gedachten werd gewisseld. Er was verschil van mening maar er waren ook genoeg onderwerpen waarin de neuzen dezelfde kant op staan en waarmee we de cao kunnen moderniseren.